واژه سازگاری الکترو مغناطیس یکی از شاخه های مهم در علم مهندسی برق میباشد که در خصوص طراحی بهینه تجهیزات الکتریکی و الکترونیکی و عملکرد صحیح این تجهیزات در محیط های مملو از میدان های الکترو مغناطیسی و اختلالات بحث میکند.حداقل سازی اثرات و تداخلات یک تجهیز بر عملکرد سایر تجهیزات و سیستم های الکتریکی،الکترونیکی،مخابراتی،پزشکی و… و نیز حداقل سازی اثر پذیری یک سیستم یا تجهیز از محیط اطراف بدلیل وجود تداخلات ناخواسته و در نهایت افزایش عملکرد بهینه سیستم ها و اجرای صحیح فرایندها و جلوگیری از حوادث ناخواسته ناشی از وجود تداخلات بر تجهیزات و تاسیسات،هدف اصلی از بهبود سازگاری مغناطیسی در صنعت میباشد.
اهمیت فراوان EMC در تجهیزات بسیار حساس پزشکی،مخابراتی،امنیتی،صنعتی،نظامی و … و خسارت های ناشی از عدم توجه به این پدیده سبب افزایش توجه مهندسان و متخصصان زیادی بر این حوزه از دانش شده است.امروزه قوانین و استانداردهای EMC حتی در ساخت لوازم و اسباب بازی های کودکان مد نظر قرار میگیرند.
حوزه EMC بسیار گسترده میباشد بطوریکه به تعبیری میتوان گفت تمام تجهیزاتی که بوسیله منابع الکتریکی تغذیه میشوند را تحت پوشش قرار میدهد.همه سیستم های مهندسی،مانند قسمت های: تغذیه،کابل ها،بدنه ها،المان های اکتیو و پسیو،واحدهای پردازش اطلاعات و … در این حوزه در گیر هستند.
این امر تنها با انجام تست پیوستگی مطابق با استاندارد IEC62305-3 و توسط افراد ذیصلاح که مجهز به تجهیزات اندازه گیری کالیبره شده با قابلیت تزریق جریان 10 آمپر توسط دستگاه به مدار تست امکان پذیر میباشد.